* Superieure maritieme tactieken: De Engelse marine, onder bevel van Lord Howard van Effingham, maakte gebruik van wendbaardere en manoeuvreerbaardere schepen dan de Spanjaarden. Ze gebruikten een tactiek genaamd "in lijn vooruit zeilen" om de grotere en langzamere Spaanse galjoenen te slim af te zijn.
* Effectieve artillerie: De Engelse schepen beschikten over betere kanonnen en kanonniers, die aanzienlijke schade konden toebrengen aan de Spaanse schepen.
* Gunstige weersomstandigheden: De Engelsen profiteerden van de harde wind, waardoor het voor de Spanjaarden moeilijk werd om de formatie te behouden en hun grote kanonnen effectief te gebruiken. Dit weer belemmerde ook het vermogen van de Spaanse schepen om troepen in Engeland te landen.
* De Engelse vuurschepen: De Engelsen gebruikten 'vuurschepen', schepen gevuld met brandbaar materiaal die werden gestuurd om de Spaanse galjoenen in brand te steken. Dit veroorzaakte aanzienlijke schade en verstoring van de Spaanse vloot.
* Het overmoed van de Spaanse Armada: De Spanjaarden geloofden dat ze de superieure marine hadden en onderschatten de Engelsen. Ze misten ook een duidelijke strategie en pasten zich traag aan aan de veranderende omstandigheden.
Hoewel de Spaanse Armada niet volledig werd vernietigd, leed ze zware verliezen en werd ze gedwongen zich terug te trekken naar Spanje, wat een beslissende overwinning voor de Engelsen betekende en de Spaanse marinedominantie aanzienlijk verzwakte.