La Cueca: Chili's Nationale Dans van Minnaart, Dassen en Mestizo-Identiteit
La Cueca – uitgevaardigd als Chili's nationale dans op 18 september 1979 (Pinochet-decreet). De wortels gaan terug naar na de onafhankelijkheid (jaren 1810) centraal Chili, afstammend van de Spaans-Baskische zamacueca lijn.
Structuur
- Paardans: man (huaso) en vrouw (china).
- Das (pañuelo) gewaaid door beiden – vleugelen, achtervolging, vangst.
- Stampen (zapateo), draaien, halve cirkels, annadering/terugtrekking.
- Muziek: gitaar, harp, accordeon, tambourine; 6/8 of 3/4, levendig.
Regionale Stijlen
- Cueca Nortina (Noord)
- Andeinse invloed; langzamer, meer feestelijk; charango, quena; gelinkt aan huayno.
- Cueca Chilena / Centraal (Standaard)
- Santiago/Valparaíso; drie sub-stijlen:
— Chilena (zuiver, stedelijk)
— Campesina (landelijk, langzamer)
— Porteña (Valparaíso haven, bouncier, vrolijk)
Culturele Rol
- Fiestas Patrias (18-19 sept): alomtegenwoordig – scholen, pleinen, media.
- Symbool van chilenidad: mestizo-identiteit, landelijke wortels, minnaartsritueel.
- Ook gedanst in Bolivia, Argentinië (noord), Peru (kust) – gedeelde koloniale erfenis.