Het primaire verschil tussen de twee stijlen van waltzen is de timing en het tempo. De originele waltz is langzamer dan de Viennese waltz. Beide waltzen gebruiken driekwartmaat, maar de Viennese waltz kan tot vier keer zo snel zijn wat het tempo betreft. Dit snellere tempo heet canter timing, en heeft twee stappen per maat in plaats van de drie stappen per maat van de langzame waltz.
De choreografie is anders tussen waltzen en Viennese waltzen. De originele waltz bestaat uit draaiingen en lineaire bewegingen. De Viennese waltz wordt soms de rotatoire waltz genoemd, omdat de hoofdzakelijk uit draaiingen en rotaties bestaat. Je kunt het verschil tussen de twee stijlen zien aan het aantal draaiingen dat de partners maken over de dansvloer. Binnen- en buitendraaiingen zijn veelvoorkomende gechoreografische stappen die kenmerkend zijn voor Viennese waltzen.
In een reguliere waltz hebben de danspartners momenten waarop ze in bepaalde posities kunnen pauzeren, zoals de man de vrouw naar achteren kantelt, of de twee naar elkaar kijken. De Viennese waltz is te snel getempo om dergelijke pauzes toe te laten. Behalve omheen draaien, kunnen de danspartners een kort moment hebben waar ze hun verbinding openen om hun armen naar de kant te strekken – terwijl ze nog steeds bewegen – en dan weer herstellen naar hun oorspronkelijke nauwheid.
De toon van de langzame waltz is romantischer dan de optimistische Viennese waltz. Een Viennese waltz is te snel om emotionele verbinding tussen de dansers deel te laten uitmaken van de uitvoering. Omdat de langzame waltz paren hun tijd laat nemen over de dansvloer, wordt de romantische of dromerige sfeer in de stappen geweven. Viennese waltzen daarentegen scheppen een andere sfeer – een van plezier en doelgerichtheid.