Het nummer "With a Little Bit of Luck" wordt gezongen door Alfred P. Doolittle (Eliza's vader), niet Eliza Doolittle.
Handeling 1: Doolittle, een stratenveger, leert dat zijn dochter door Professor Higgins is opgenomen. Hij viert zijn onverwachte geluk — filosofeerend dat geluk, niet moraal, het leven regeert. Hij is optimistisch over profiteren van de situatie, niet over persoonlijke transformatie.
Het nummer onthult Doolittle's roekeloze charmes, anti-werkethiek en opportunisme — scherp contrasterend met Eliza's oprechte streven naar zelfverbetering.