The Pogues speelden niet alleen Ierse muziek – ze ontploften het. Gevormd in 1982 in Dublin, sweisten ze traditionele Ierse folk (reels, jigs, ballades) aan punkrock's snelheid en attitude, de Keltische punk genre gebarend en generaties hybride bands inspirerend van Flogging Molly tot Dropkick Murphys.
MacGowan en Finer bleven de enige constanten door line-up veranderingen heen.
Rum, Sodomy, and the Lash (1984, geproduceerd door Elvis Costello) en de Poguetry in Motion EP (1986) bouwden een cultvolging. Maar "Fairytale of New York" (1987) – een duet met Kirsty MacColl – werd een modern kerststandaard, #1 in Ierland en top 5 in het VK. De dialoog tussen twee gebroken droomers, op een opstijgende wals-melodie, blijft het meesterwerk van de band.
The Pogues waren legendarisch voor hun rauwe, whiskey-gevoede liveshows. MacGowans verslavingsproblemen leidden tot zijn ontslag in 1996; de band ontbond in 2001, hervormde in 2004, en toerdeoccasioneel tot MacGowans overlijden in 2023. Acht studio-albums, plus live en compilatiereleases, documenteerden een band die traditie weer gevaarlijk maakte – en bewijsde dat folkmuziek kan thrashen.