Ballet ontstond in Europa in de 15e eeuw; de lange geschiedenis heeft veel verschillende scholen van gedachte gecreëerd over de meest effectieve stijl. Hoewel het ongetrainde oog de subtiele nuance tussen balletstijlen misschien niet kan onderscheiden, zijn er belangrijke verschillen voor dansers en amateur-liefhebbers van de tijdverdrijf.
De Vaganova-stijl van ballet wordt ook Russisch ballet genoemd. Het is vernoemd naar Agrippina Vaganova; ze was een Russische balletdocent tijdens de vroege 20e eeuw. Een type klassiek ballet, gekenmerkt door de continue vloei van lichaamsbeweging, met zachte, schone lijnen en een gebrek aan de stijfheid die in andere typen ballet duidelijk kan zijn.
De Cecchetti-methode van ballet werd ontwikkeld door de Italiaanse dansmeester Enrico Cecchetti. Het wordt gekenmerkt door starre training die zich richt op de basis van klassiek ballet. Deze methode presenteert ballet als een wetenschap die geleerd kan worden, met nadruk op schone lijnen en precieze bewegingen in plaats van gracevolle flourishes.
De Royal Academy of Dancing is een internationale samenwerking die dansers traint om allround te zijn. Het combineert elementen van zowel de Cecchetti- als Vaganova-methoden en wordt ook de Engelse methode genoemd. Het wordt gekenmerkt door aandacht voor minuut basistraining met consequent verbeterende techniek.
Hoewel de verschillende klassieke methoden de meest prominente zijn, zijn er moderne balletstijlen die zich niet zo strikt houden aan de klassieke balletregels. Een dergelijke stijl is Balanchine, ook neoklassiek genoemd, die de vocabulaire en basisonderdelen van klassiek ballet gebruikt, maar dansers toestaat meer technische bewegingen uit te voeren bij snellere tempo's. Een andere moderne stijl van ballet wordt doorgaans hedendaags ballet genoemd, wat elementen van ballet en moderne dans combineert. Het vereist niet de strikte turnout of langzame lichaamslijnen van klassiek ballet.