Een van de meest verkeerd onthouden momenten in Shakespeare's Julius Caesar betreft de Lupercal wedstrijd in Handeling 1, Scène 2. Veel lezers herinneren Caesar die Calpurnia vertelt bij de lopers te staan — maar dat gebeurt niet. De tekst onthult een cruciaal verschil in agency dat ons begrip van Caesars karakter en de politieke onderstroom van het stuk vormt.
Tijdens het Lupercalia feest, geeft Caesar Antony — niet Calpurnia — de opdracht zijn vrouw aan te raken terwijl hij de traditionele parcours rent. De regels zijn expliciet:
"Vergeet niet, in je haast, Antonius,
Calpurnia aan te raken; want onze oudsten zeggen,
De onvruchtbare, geraakt in deze heilige jagd,
Schudden hun onvruchtbare vloek af."
Antony's antwoord onderstreept zijn loyaliteit in dit vroege stadium: "Ik zal onthouden: / Wanneer Caesar zegt 'Doe dit,' wordt het uitgevoerd."
Calpurnia positioneert zich niet bij de lopers; ze kijkt toe vanaf een kijkplaats. Het ritueel vereist dat de loper contact maakt. Caesars bevel richt zich op Antony, wat een publieke vruchtbaarheidsrieteer verandert in een privé dynastieke manouvre. Dit onthult verschillende lagen:
De verkeerd onthouden versie — "Caesar vertelt Calpurnia bij de lopers te staan" — verschuift agency naar Calpurnia, implicerend haar participatie is vrijwillig. Shakespeare's eigen tekst maakt Caesar de architect, Antony het instrument, en Calpurnia het passieve object. Dat verschil is niet triviaal; het breekt het centrale spanning van het stuk tussen publieke ceremonie en private berekening.