In Julia Alvarez' roman arriveert Tía Lola tijdens een storm, wat de routine van een gebroken gezin verstoort. De climax treedt op wanneer ze ziek wordt, en het gezin – lang gescheiden door emotionele afstand – om haar heen sluit. In een emotionele wending vangen ze haar ziekte niet op; hun hereniging heeft de onderliggende kloof al genezen. Het moment transformeert haar bezoek van een verplichting in een ware thuiskomst, wat het thema van de roman bevestigt dat liefde en verbinding de ultieme geneesmiddelen zijn.