In elke dans bepalen drie factoren de kwaliteit: danser, schoenen, vloer – in die orde. Goede schoenen vervangen geen techniek, maar zijn essentieel om obstakels als overmatige wrijving te verwijderen. Juiste schoenen geven vrijheid om onbelemmerd te dansen. Hip-hop, breakdancing en andere straatdansen stellen hogere eisen aan schoenen dan studiodansen.
Ballet, balroom, etc. hebben vaste standaarden: zolen van zwijleer of leer voor draaien/glijden op gladde, schone vloeren. Straatdansen (hip-hop, krumping, popping, locking) hebben één gemeenschappelijke factor: onvoorspelbare omstandigheden. Je podium kan overal zijn: stoep, parkeerplaats, beton, kasseien. Je hebt een veelzijdige schoen nodig die hardheid van buitengrond aan kan, maar toch de flexibiliteit van een dansschoen biedt.
Danssneakers (gespleten zool) zijn ontworpen voor punten en en pointe. Maar niet ideaal voor straatdansen: gespleten zool kan vastzitten op ruwe ondergrond, en punten is geen prioriteit. Danssneakers zijn vaak van zacht leer: niet duurzaam/stevig genoeg voor straat.
Zelfs als "voor straatdans" vermarkt: als ze geen stevige, flexibele structuur hebben, zijn ze onveilig. Oneffen grond en improvisatie betekenen dat elk deel van de schoen de grond kan raken. Schoenen moeten licht zijn (geen zware belasting op enkels) en de voeten omhullen.