De Arabisch-sprekende wereld is etnisch en cultureel divers, met invloeden uit Zuid-Europa, Afrika, West-Azië en nomadische stammen. Dit weerspiegelt zich in de vele dansstijlen in Arabisch-sprekende landen, maar veel Amerikanen en Europeanen kennen alleen Egyptische stijlen. Het Midden-Oosten is de thuisbasis van veel dansstijlen naast de bekende "buikdans".
Het woord "khaliji" betekent "van of behorend tot de golf" en deze dans wordt uitgevoerd in de landen van het Arabisch Schiereiland. De dans wordt uitgevoerd door groepen jonge vrouwen of meisjes, en kenmerkt een schuifende gang en het zwaaien of werpen van het haar. Dansers dragen vloeiende, kleurrijke gewaden die gemanipuleerd worden om hun versieringen te tonen. Verschillende landen hebben variaties op de dans, maar deze dans heeft niet de heupbewegingen die geassocieerd worden met wat als buikdans bekend is, en gebruikt geen zills, of vingersimbelen.
De debke is een dans die uitgevoerd wordt in Syrië, Libanon, Jordanië en de Palestijnse Gebieden. De dans kan in een lijn of cirkel uitgevoerd worden, en de hoofstappen bestaan uit grapevine stappen, stampen en schoppen. De dansers zijn meestal stationair van de taille omhoog, geïmproviseerde solo's kunnen schouderbewegingen omvatten. Deze dans wordt door mannen en vrouwen uitgevoerd, en vaak op vieringen. Sommige stijlen hebben een aanvoerder aan het ene einde van de lijn om de dansers door stappenveranderingen te leiden. De debke maakt geen gebruik van speciale kostuums zoals khaliji.
De dansen van Egypte zijn de stijlen waarmee de meeste Amerikanen en Europeanen vertrouwd zijn, door Egyptse films met dansers in muzikale nummers. Egyptse dansstijlen zijn bekend als "raqs sharqi", of oosterse dans. Deze dansstijlen kunnen requisieten gebruiken zoals stokken, zwaarden of waterkruiken. Egyptse straatverkopers hebben ook dansstijlen ontwikkeld om aandacht te trekken voor hun waren. Deze term verwijst soms naar een set specifieke dansstijles uitgevoerd in cabarets of ontwikkeld voor filmwerk, maar kan ook verwijzen naar alle Egyptse dansstijlen, inclusief volkstijlen die niet in cabarets of films uitgevoerd worden. Raqs sharqi benadrukt vaak torso- en heupbewegingen, en kan zills gebruiken.
De dansen van de Maghreb omvatten die gebruikt voor rituelen en om de overgang van een jonge vrouw in volwassenheid en getrouwd leven te eren. De Ouled Nail is een stam in Algerije waarover weinig gedocumenteerd is, maar ze zijn het beroemdste voor hun dansers en hun distincte dansstijl, die bestaat uit kleine, snelle voetbewegingen gepaard met vigoureuze torso- en heupbewegingen.
De Schikhatt is vernoemd naar de Arabische vrouwelijke meervoud van "sheikh". In deze Marokkaanse dans instrueren oudere vrouwen een bruid in vigoureuze heup- en torsobewegingen.
De Guedra is een Marokkaanse dans uitgevoerd om een veranderde bewustzijnstoestand te induceren, met een solo-uitvoerder die de dans begint met handbewegingen, dan het hoofd en de torsowegt zwaait tot een transe toestand bereikt is.