Arts >> Kunst en entertainment >  >> Dans >> Overige dans

De geschiedenis van Europese dans

Sinds de 16e eeuw vertegenwoordigde Europese dans een dichotomie tussen klassen en tussen lokale en regionale dorpellijven en vreemde cultuur. Hoewel veel landen (Engeland in het bijzonder) door periodes gingen waar dansstijlen van vreemde oorsprong, met name Frankrijk en Italië, afkeurig waren, doordrongen deze stijlen heel West-Europa, verrijkend en complementerend lokale Engelse danstradities, en vice versa. Dans blijft een evoluerende kunst in Europa, en zijn buiteninvloeden komen van nog verder weg, voedend en versterkend een levende traditie.

Vroege dansen

Vroege dansen omvatten volg-de-leider dansen, partnerdansen waar de man leidde, koppels draaiden met de klok mee en de vrouw stond aan de rechterkant van de man. Ritueel dansen en choreografie voor hofmaskers waren gemeengoed.

16e eeuw

Voor het eerst werd dans als kunst beschouwd. Fabrio Caroso creëerde de eerste instructiehandleidingen voor een reeks complexe "hogere klasse" dansen. Onder deze waren de galliard en volte, een voorloper van de walzer. Deze dansen hadden grote impact op Engeland, die ze fuseerde met inheemse dansen. Shakespeare maakte verwijzingen naar "La Volta" in verschillende van zijn werken.

17e eeuw

Italië en Frankrijk domineerden de dansscene. Caroso's handleiding, "Nobilita de Dame", werd in het Spaans vertaald. Balsalmasques werden populair in Engeland, en choreografie groeide in complexiteit. In tegenstelling tot de rigide contrast die Italiaanse en Franse hofdansen definieerde met dorpelijke of landelijke dansen, waren landelijke dansen erg populair onder alle kasten in Engeland. The Cushion Dance, The Hunting Fox, en Tom Tyler waren opvallend. Onder de heerschappij van Oliver Cromwell werd dansen afgeraden. Het werd gezien als prikkelend. Ondanks dit bloeide sociale dans, en in 1651 publiceerde John Playford "The English Dancing Master or Plaine and Basic Rules of Country Dances". Het gebruik van het woord Engels was hier significant, aangezien de Engelsen doorgaans afkeurig waren over Frans en Italiaans geïnspireerde dansen tijdens Cromwell's heerschappij. Dit bleef tot Charles II aan de macht kwam.

18e eeuw

In Engeland bloeiden landelijke dansen, hoewel dansstijlen en invloeden varieerden. Longways dansen waren populair, en danszalen werden zo gebouwd om deze stijl te faciliteren. Dansmeesters aangesteld door de hoven choreografeerden dansen voor speciale gelegenheden en ceremonies. In de laatste helft van de eeuw, hielden Dansmeesters landelijke dansen in hoge achting, meer danszalen openden, en elk jaar werden handleidingen geproduceerd met instructies voor populaire dansen die dat jaar op hof uitgevoerd werden.

19e eeuw

Dansen zoals The Baker's Wife, La Bolangere en Scotch Reel waren balvasten, en de longways landelijke dansen waren zeker de focus van het bal. Deze periode wordt de Regency-periode genoemd. Danscompositie was vitaal voor de traditie in deze era. Later werden drastisch verschillende dansen geïntroduceerd: de walzer, polka en quadrille. Engelse burgers veroordeelden de walzer met name vanwege de naderende houding van het paar en de vreemde oorsprong. Het werd uiteindelijk geaccepteerd als een gemeenschappelijke balsaldans, net als de polka.

20e eeuw

Paardansen bloeiden voort, maar quadrilles en vierkantsdansen waren populair aan het begin van de 20e eeuw. De jaren 1950 tot 1970 brachten een volksdansheropleving, en in de VS begonnen dansen te worden bepaald door wat de band speelde, in tegenstelling tot een vaste dans bij een nummer, wat nog steeds gemeengoed was in Europa. Aan het einde van deze eeuw vond een heropleving van paardansen plaats, gefocust op improvisatietechnieken en het incorporeren van invloeden van nieuw geleerde Europese volksdansen.

Overige dans

Related Categories