Hoewel vaak gedacht wordt als het primair voorbeeld van Spaanse dans, is Flamenco een regionale dans en muziekkunst, specifiek voor Andalusië in het zuiden van Spanje. Uitgevoerd door zowel mannen als vrouwen, ontstond flamenco als een sociale dansvorm maar werd snel een populaire podiumkunst, gepresenteerd in theaters over de hele wereld.
Arabische invloeden zijn duidelijk zichtbaar in flamenco muziek en dans. De nabijheid van Zuid-Spanje aan Marokko en de eeuwenlange Moorheerschappij in Spanje leenden muzikale en choreografische invloeden aan de dans en muziekvorm die we herkennen als flamenco. Elementen van Arabische dansstijlen (of "buikdans") zijn zichtbaar in sommige choreografieën. De "shimmy" beweging in buikdans is reminiscent van het hielwerk dat in flamenco dans gebruikt wordt; de houten kastagnetten die flamenco dansers gebruiken zijn vergelijkbaar met de metalen cymbalen die in zigeuner- en buikdans optredens gebruikt worden.
De percussieve ritmes van flamenco muziek en dans worden bereikt door de distinctive gitaarstijlen en de percussieve accessoires die de dansers gebruiken. Flamenco kenmerkt zich door een distinctive stampen in de grond met de hielen, wat een ritme creëert samen met de dynamiek van de begeleiding. Kastagnetten, kleine houten schijfjes aan de vingers gedragen, voegen aan de muzikale ritmes toe.
Vrouwen en mannen dansen de flamenco. Mannen's beweken richten zich op het hielwerk en bovenlichaamsbeweging. Vrouwen's beweken gebruiken deze zelfde elementen, maar het aspect van het kostuum wordt toegevoegd. Bewegingen met de grote gerimpelde rok voegen toe aan de esthetiek van de dans. Roktechniek wordt beschouwd als een specifiek element van flamenco studie.
Sommige klassieke balletten bevatten "karakter" dansen die inspiratie opdoen uit flamenco choreografie en muziek. Balletten zoals Swan Lake, The Nutcracker, La Ventana, The Toreador en Don Quixote bevatten choreografische elementen uit flamenco om karakterontwikkeling te verrijken of authenticiteit te brengen aan de setting van het verhaal. Vanwege het grote verschil tussen de typen dansschoenen die in klassiek ballet en flamenco gebruikt worden, zijn de invloeden meestal beperkt tot bovenlichaamswerk, presentatie van de armen, waaierwerk en de integratie van de flamenco rok in de choreografie.
In de jaren '70 begonnen flamenco zangers en muzikanten flamenco muziek te fusioneren met verschillende muziekvormen uit de hele wereld; choreografen en dansers volgden snel. Elementen uit klassiek ballet en hedendaagse dans, alsook diverse Latijns-Amerikaanse dansvormen kunnen nu gezien worden in fusie flamenco optredens door professionele compagnieën. Sommige Spaanse flamenco artiesten zoals Farruco y Farruquito en Juana Amaya, zijn gewijd aan het behouden van de authenticiteit van traditionele zigeuner flamenco dans, en voeren deze stijl uitsluitend uit.