"Hopi" is afkorting voor "hopituh shi-nu-mu," wat "het vredelievende volk" betekent in hun taal, en hun filosofie draait om eerbied voor alle dingen. Ze zijn een Zuidwestelijke Amerikaanse inheemse stam, bekend om hun "kachina" poppen. Een ander bekende beeld van de Hopi's is van dansers die schaal-achtige decoraties van arendvleugels over hun armen dragen. Dit is de Arend Dans, uitgevoerd door veel stammen, en elke stam heeft zijn eigen stijl. Hoewel de dans gemeenschappelijk is voor Hopi, Iroquois en anderen, zullen de details variëren.
Hoewel deze dans op elk moment van het jaar uitgevoerd kan worden, is de meest voorkomende tijd vroege lente. Omdat de arend heel hoog vliegt, wordt gegeloofd dat hij boodschappen tussen hemel en aarde kan zenden. Traditioneel wordt de dans uitgevoerd wanneer goddelijke interventie gewenst is, zoals wanneer regen nodig is. Sommigen geloven dat de dans oorspronkelijk deel was van een groter, oud voorjaarsceremonie, toen gebeden omhoog gezonden werden ten behoeve van de nieuwe gewassen. De arend dans is ook centraal in helingsrituelen, de veren die door de dansers gedragen worden worden gegeloofd speciale helende krachten te hebben.
De dans stelt de levenscyclus van de arend voor, en de dansers die arendveren dragen verbeelden de vogel zelf. Een groep mannelijke dansers in veren oorlogsbonnetten spelen trommels en zingen terwijl ze dansen. Een paar centrale dansers, gekleed als arenden, zijn de focus. In hun dans imiteren ze de arend door te draaien, te vleugelen en te zwaaien. De dansers stampen de grond in ritme met het trommen, ogenschijnlijk zwevend en glijdend in de hemel.
Arendveren zijn heilige objecten voor de Hopi, en worden met grote eerbied behandeld. Ze mogen de grond niet aanraken, en als er per ongeluk een valt, moet het opgepakt worden door een stamouder. De ceremoniële ornamenten gedecoreerd met arendveren worden beschouwd als heilende kracht bezittend.
In het verleden werden veren verkregen door een jonge arend op te voeden tot volwassenheid, en deze dan ceremonieel te doden voor zijn veren. Maar vandaag, aangezien wittekoparenden een beschermde en bedreigde soort zijn, moeten degene die de veren gebruiken een speciale vergunning aanvragen. Wanneer een dode arend gevonden wordt, geeft de National Fish and Wildlife Service de veren aan hen die ze nodig hebben.