Kinderen keken toe hoe volwassenen taken uitvoerden – jagen, vissen, gereedschap maken – en oefenden zelf.
Onder toezicht van volwassenen leerden ze door te doen, technieken verfijnend door trial-and-error.
Ouders, oudsten of gemeenschapsleden gaven directe les voor specifieke vaardigheden.
Orale verhalen droegen overlevingskennis, culturele waarden en lessen over respectvol gedrag over.
Spelen en competities met andere kinderen ontwikkelden fysieke vaardigheden en teamwork.
Leeren was niet gescheiden van dagelijks leven – het was geïntegreerd in gemeenschapsrituelen, seizoenscycli en overleving. Er was geen formeel scholingsysteem; de gemeenschap was de school, en iedereen was zowel leerling als leraar.