Er is geen traditionele "Zorba dans." Wat de wereld kent als de Zorba dans is Sirtaki – een choreografie specifiek gemaakt voor de 1964 film Zorba the Greek danser-choreograaf Giorgos Provias.
Sirtaki synthetiseert twee bestaande Griekse volksvormen: de trage, sleepende hasapiko (slagersdans) en zijn snellere variant, hasaposerviko. Provias structureerde de dans om geleidelijk te versnellen – de film's emotionele boog van melankolie tot extatische vrijgave spiegeld. De iconische versnelling, de schouder-tot-schouder lijn, het gedeelde gewicht en momentum – allen waren filmische uitvindingen.
Toch zijn Sirtaki's wortels echt. Hasapiko dateert uit Byzantijnse tijden, gedanst door gilden van slagers. De film vond de stappen niet uit; het curateerde en dramatiseerde ze voor een wereldwijd publiek. Sinds 1964 is Sirtaki de de facto "Griekse dans" wereldwijd – uitgevoerd op bruiloften, festivals en taverna's van Athene tot Astoria.
Een moderne creatie die voelt als oud: dat is Sirtaki's eigenaardige genialiteit. Het bewijst dat traditie gesmeed kan worden in een enkele filmische moment – als de ritme klopt.