Het cijfer in Arthur Conan Doyle's Sherlock Holmes-verhaal "The Adventure of the Dancing Men" is geen steganografie (een boodschap verstoppen in een ander medium). Het is een substitutiecijfer waarbij elk stokfiguurtje "dansend mannetje" een letter van het alfabet vertegenwoordigt. Het cijfer wordt vaak toegeschreven aan het bilaterale cijferconcept van Sir Francis Bacon, hoewel Doyle het voor het verhaal aanpaste. Holmes lost het op via frequentieanalyse en contextuele deductie.