De Dancing Men cipher, verschijnend in Arthur Conan Doyle's Sherlock Holmes-verhaal The Adventure of the Dancing Men, gebruikt stokfiguurdiagrammen samengesteld uit stippen (vertegenwoordigend 1 tot 51 stippen per figuur) om letters te coderen. Woordgrenzen worden gemarkeerd door groepen stippen of kleine kruisjes.
De cipher is een substitutiecipher waarbij elke unieke figuur een unieke letter vertegenwoordigt. Frequentieanalyse van de figuren (zoals 'E' meest voorkomend) helpt bij decodering, net zoals Holmes in het verhaal doet.