Nihon Buyō: De Klassieke Traditionele Dans Van Japan
De primaire klassieke dans traditie is Nihon Buyō (日本舞踊, "Japanse dans"), een podiumkunst die elementen synthetiseert uit:
- Kabuki — dramatische gebaren (kata), gestileerde beweging (mie).
- Noh / Kyōgen — gemaskerde stilte, subtiele voetewerk (suri-ashi).
- Bunraku — poppen geïnspireerde narrative expressiviteit.
- Volksdansen (Bon Odori, etc.) — gemeenschappelijke patronen, seizoensritmes.
- Geisha / Maiko kunsten — verfijnde zashiki (salon) dans, waaier en mouwtechniek.
Historische Ontwikkeling
Samengevloeid mid-Edo periode (18e eeuw) uit shosagoto (dansstukken in kabuki). Geformaliseerd in vijf grote scholen (ryūha): Hanayagi, Fujima, Wakayagi, Nishikawa, Bando. Elke bewaart distincte choreografieën (buyō) en leerlijnen (iemoto systeem).
Hedendaagse Status
- Professioneel uitgevoerd op concertpodia wereldwijd.
- Kernopleiding voor geisha/maiko in Kyoto's hanamachi.
- Onderwezen aan universiteiten en culturele centra; aangewezen als Belangrijk Immaterieel Cultureel Eigendom.
Andere traditionele vormen omvatten Kagura (Shinto ritueel dans), Bon Odori (festival cirkeldans), en Ainu Upopo (inheemse cirkeldans) – maar Nihon Buyō is de gecodificeerde klassieke "traditionele dans."