Oorsprong van Contemporaine Dans: Een Transatlantische Fusie, Geen Enkel Land
Contemporaine dans heeft geen enkel land van oorsprong. Het ontstond midden 20e eeuw als een transatlantische fusie — voornamelijk Verenigde Staten en Europa — die ballet's gecodificeerde vocabulaire en moderne dans's opkomende orthodoxieën verwierp.
Belangrijkste Ontwikkelingscentra
Verenigde Staten
- Merce Cunningham (1940s–): Kansoperaties, scheiding dans/muziek, non-narratief
- Alwin Nikolais (1950s–): Multimedia, abstractie, "gedecentraliseerd" lichaam
- Postmodern/Judson Dance Theater (1960s): Voetgangerbeweging, taak-gebaseerd, anti-spectakel (Yvonne Rainer, Trisha Brown, Steve Paxton)
Europa
- Duitsland — Tanztheater: Kurt Jooss, Pina Bausch (Wuppertal) — theatraal, emotioneel, gebaarachtig
- Frankrijk — Centre National de Danse Contemporaine (1970s): Institutionele steun, Cunningham-beïnvloed
- UK — London Contemporary Dance Theatre (1967), Richard Alston, Siobhan Davies
Kenmerkende Eigenschappen
- Hybriditeit: Leent van ballet, modern, jazz, hip-hop, worstelkunsten, yoga, somatische praktijken
- Improvisatie: Centraal — niet alleen repetitietool maar uitvoeringsmodus
- Vloerwerk: Zwaartekracht, gewicht, release-techniek
- Concept-gedreven: Ideeën > virtuositeit; proces > product
- Collaboratief: Choreograaf/danser/ontwerper/componist co-creatie
Wereldwijde Verspreiding
Nu wereldwijd beoefend — elke regio infuseert lokale tradities (Butoh in Japan, contemporaine Afrikaanse dans, Latijns-Amerikaanse danza contemporánea, Aziatische fusievormen). "Contemporain" = open categorie, geen stijl.