Engelse Traditionele Dans: Morris Dansen
Morris Dansen is Englands quintessentiële traditionele gedocumenteerd sinds de mid-15e eeuw (eerste registratie: 1448, Londen). Het is een geritualiseerde, ensemble-vorm die ingewikkelde voettechniek, figuren en kenmerkende kleding combineert.
Kernelementen
- Formatie: Typisch 6 dansers (een "zijde") in twee rijen van drie, plus muzikant(en) en vaak een Nar/Beest (hobby horse, draak).
- Voettechniek: Dubbele stap, enkele stap, kapers (hoge sprongen), galleys (luchtdraaiingen) – precies, atletisch.
- Requisieten: Witte zakdoeken (gewaaid), stokken (geklonken), zwaarden (gelinkt) – uitbreidingen van het lichaam.
- Kostuum: Wit hemd, broek/knickerbockers, baldrics (gekruiste linten), belpaden (knieën/schenen) – bellen zijn percussie.
- Muziek: Viool, melodeon, concertina, pijp & tabor – dryvende, modale tonen.
Regionale Stijlen (Tradities)
- Cotswold Morris: Het "klassieke" beeld – zakdoeken, stokken, hoge kapers, 6-mans sets. Meest hersteld.
- Border Morris: Worcestershire/Herefordshire/Shropshire. Gezwarte gezichten (historische vermoming), luttele jassen, wilde energie, simpele figuren, zware stokklonken.
- North West Morris: Lancashire/Cheshire. Klompen, processioneel, girlanden, militaire precisie – vaak gemengd geslacht.
- Molly Dansen: Oost-Anglië. Plough Monday rituel; een man gekleed als vrouw ("Molly"); komisch, boisterous.
- Longsword/Rapper: Yorkshire/Noord-Oost. Gelinkte zwaarden, ingewikkelde knopen, rapper (flexibele staal) snelheid.
Herstel en Status
Bijna uitgegestorven tegen 1900; hersteld door Cecil Sharp, Mary Neal, en de English Folk Dance Society (1911+). Vandaag: ~15.000 dansers in 800+ zijdes wereldwijd. Geen museumstuk – levend, evoluerend, discussiërend over authenticiteit, gender, en innovatie.
Morris is Englands gedansde DNA: oud, gemeenschappelijk, hartnekkig vrolijk.