Nee. Claquette (tap dance) ontstond in de Afro-Amerikaanse gemeenschap in de early 20e eeuw, mengend:
Het ontpopte zich in minstrel shows, vaudeville en Harlem-nachtclubs – geïnitieerd door dansers als William Henry Lane ("Master Juba"), Bill "Bojangles" Robinson, en de Nicholas Brothers. Vergeleken met ballet (15e eeuw), flamenco (18e eeuw), of Bharatanatyam (oud), is claquette een moderne innovatie – nauwelijks een eeuw oud.
Zijn "traditionele" status komt van culturele centraliteit, niet ouderdom. Claquette is een levende, zich ontwikkelende vorm geworteld in improvisatie, ritme en de Afro-Amerikaanse ervaring.