Jim Morrison (The Doors) geloofde in de kracht van media: "Wie de media controleert, controleert de geest." Met media die elk aspect van het moderne leven doordringen, is de invloed op gedachte en cultuur een onderwerp van belang en zorg. Een terrein waar media ethiek beïnvloedt, is die van de mediaconsument.
In de nieuwsopbouw (internet, kabeltv) heerst een 24/7-cyclus. Er zijn minder gatekeepers en lagere drempels voor wie journalist is. Iedereen met typvaardigheden en internet kan blogger worden en zich expert voordoen. Bloggers publiceren zonder bronnenverantwoording. Soms leidt dit tot doorbraken waar traditionele media faalden, soms tot valse beschuldigingen die nooit ten rechte komen. Er zijn geen vaste richtlijnen meer voor publicatiebeslissingen; de ethiek ervan is in flux.
Een ethische kwestie is privacy. Media worden invasiever, het publiek eist meer info over beroemdheden en gewone mensen. Ethiek over hoeveel, wanneer en hoe informatie verkregen wordt, verschuift. Als particulieren vrijwillig aan realityshows deelnemen en hun privéleven openbaren voor miljoenen kijkers — gescript, bewerkt, gevormd voor entertainment — beïnvloedt dat de ethiek van kijkers. Privacy wordt gediscrimineerd, elk aspect van een beroemdheid is fair game. Mediadekking beïnvloedt wat mensen ethisch zien in privacykwesties.
Ouders, opvoeders, psychologen vrezen dat kijken of meedoen (games) aan gewelddadige media gewelddadig gedrag veroorzaakt. Geen definitieve bewijsverbinding. Wel tonen studies dat mensen, voornamelijk kinderen, bij hoge blootstelling aan geweld gedesensibiliseerd raken. Dit kan ethische beslissingen beïnvloeden: geweld als acceptabele reactie op frustratie/woede. Geweld door helden/anti-helden (Superman, Iron Man) kan geweld rechtvaardigen als "goed doel heiligt middelen".
Media maken zwaar gebruik van stereotypering. Nuttig voor herkenning (bijv. "nerd"-personage), maar maakt brede aannames die niet op individuen slaan. Dit beïnvloedt gemeenschapsethiek als mensen reële aannames maken op basis van mediastereotypes. Voorbeeld: als men gelooft dat alle zwarte jongens criminelen zijn, alle homoseksuelen flamboyant, alle Aziaten rekenwonders, dan maken burgers slechte ethische keuzes in interacties met die groepen.
Media kaderen veel beleidsdiscussies. Ze beïnvloeden publieke ethiek over controversiële thema's (wietlegalisatie, euthanasie, abortus) door de wijze van presentatie. Risico: mensen kunnen geen optimale ethische keuze maken omdat media een onvolledig beeld geven. Dit groeit in belang naarmate mediaconcentratie toeneemt — steeds meer media in handen van weinig grote bedrijven, minder standpunten.