Arts >> Kunst en entertainment >  >> Films & tv >> Tv

Hoe je TV-keuringen begrijpt

Televisie-inhoud kan een groot probleem zijn voor elke ouder, en met het aantal beschikbare kanalen dat uitdijt in de duizenden, kan niemand bijhouden met elke show waaraan hun kind blootgesteld kan worden. Om ouders te helpen geïnformeerde keuzes te maken, heeft de TV-industrie een keuringssysteem ontwikkeld als richtlijn. Het functioneert op een manier vergelijkbaar met filmkeuringen. Omdat het echter gericht is op het beschermen van kinderen, zijn de mildere keuringen iets meer gedetailleerd dan bij films. Daarnaast gebruikt het een secundaire code om specifiek te beschrijven welk type inhoud elk programma bevat. Alles begrijpen kost een beetje studie.

Instructies

  1. Begin met de zeven basiskeuringen die alle vormen van televisie-inhoud dekken: TV-Y (acceptabel voor alle kinderen), TV-Y7 (acceptabel voor kinderen van 7 jaar of ouder), TV-Y7 (FV) (acceptabel voor kinderen van 7 jaar of ouder, maar met scènes van fantasiegeweld), TV-G (acceptabel voor algemeen publiek), TV-PG (ouderlijke begeleiding aanbevolen), TV-14 (ouders sterk gewaarschuwd tegen laten kijken door kinderen) en TV-MA (bedoeld voor volwassen publiek). Deze bieden een goed algemeen overzicht van de inhoud.

  2. Focus op de drie keuringen met de "Y" erin. Alle dergelijke programma's zijn specifiek ontworpen voor kinderen, maar het verschil tussen hen kan een beetje vaag zijn. TV-Y is ontworpen voor zeer jonge kinderen, met extreem milde thema's en een zachte toon. "Sesamstraat" is een goed voorbeeld van dergelijke programmering. TV-Y7 is nog steeds bedoeld voor jongeren, maar kan meer verfijnd of intens zijn, waardoor het meer geschikt is voor kinderen op de basisschool. "Spongebob Squarepants" is een goed voorbeeld. Ten slotte is TV-Y7 (FV) nog steeds acceptabel voor basisschoolkinderen, maar kan beelden van fantasiegeweld bevatten waartegen sommige ouders bezwaar kunnen hebben. Een "Batman"-cartoon waarin de held de slechterik in de kaak slaat, is een goed voorbeeld.

  3. Bekijk de overige vier keuringen op de lijst. Ze volgen hetzelfde basispatroon als filmkeuringen. Een TV-G-programma is niet specifiek bedoeld voor kinderen, maar veilig voor gezinsuitzending. Een natuurdocumentaire is een goed voorbeeld. TV-PG is iets intenser en kan volwassen situaties bevatten. Veel situatiekomedies vallen in dit domein. TV-14 bevat een redelijke hoeveelheid volwassen inhoud en ouders moeten zorgvuldig overwegen of pubers er naar moeten kijken. Veel agentenshows op netwerk-TV vallen in dit domein. Ten slotte is TV-MA uitsluitend bedoeld voor volwassen publiek, op dezelfde manier als een film met keuring "R" of "NC-17". Het omvat veel avondkabelshows zoals "The Sopranos".

  4. Kijk naar de kleine letters onder de hoofkkeuring zelf. Deze letters verschijnen bij de drie meest extreme keuringen (TV-PG, TV-14 en TV-MA) en zijn bedoeld om een specifiek overzicht te geven van de soorten inhoud in de show. Sommige ouders hebben bijvoorbeeld geen bezwaar tegen grove taal voor een ouder kind, maar schrikken wel voor seksuele situaties. Die kleine letters zijn bedoeld om dergelijke onderschidingen te verduidelijken. "D" staat voor suggestieve dialogen (meestal aanspelingen op seks). "L" betekent grove of schrale taal zoals scheldwoorden. "S" betekent overte seksuele inhoud en "V" betekent geweld.

Tv

Related Categories