Met de toegenomen verscheidenheid aan media in de informatietijd, hebben veel prominente politici en commentatoren bezorgdheid geuit over de prevaal van mediageweld. Het kan vreemd lijken dat iemand een argument ten gunste van mediageweld zou maken, maar een aantal commentatoren geloven dat pogingen om mediageweld te controleren, misleidend zijn. Hun argumenten passen doorgaans in een van twee categorieën: positieve argumenten die een recht of eis voor mediageweld beweren, en negatieve argumenten die beweren dat pogingen om mediageweld te controleren ofwel onnodig of ineffectief zijn.
De kern van de meeste argumenten voor mediageweld is gebaseerd op het concept van vrije meningsuiting. Vrije meningsuiting is het principe dat alle mensen, ongeacht hun motieven of intenties, het recht hebben om te zeggen wat ze willen en zich uit te drukken zoals ze willen. Naast daadwerkelijke gesprekken en geschreven argumenten, wordt deze vrijheid meestal uitgebreid om alle artistieke media te omvatten — inclusief film, televisie, muziek en videogames. Voorstanders van dit argument erkennen over het algemeen de goede bedoelingen van pogingen om mediageweld te reduceren, maar zijn bezorgd dat deze pogingen het recht op vrije meningsuiting kunnen beperken.
Andere argumenten voor mediageweld zijn economisch. Sommige politieke en mediacommentatoren geloven dat mediageweld bestaat omdat mensen er entertainment door ervaren. Ze argumenteren dat contentproducenten over het algemeen gemotiveerd zijn door een winstmotief, en moeten produceren wat voor media-inhoud ze verwachten dat mensen voor zullen betalen om te spelen, te kijken of te luisteren. Voorstanders van dit argument negeren vaak de potentiële maatschappelijke kwalen van mediageweld of suggereren dat de marktvraag naar gewelddadige entertainment de aanwezigheid onvermijdelijk maakt.
Diegenen die zich verzetten tegen mediageweld baseren hun argumenten vaak op de premisse dat de proliferatie van mediageweld op een of andere manier verbonden is met de proliferatie van echt geweld. Ze argumenteren dat het controleren van mediageweld essentieel is om geweld in ons dagelijks leven te voorkomen. Hierdoor vallen argumenten voor mediageweld vaak deze connectie aan. Voorstanders van deze argumenten suggereren dat er geen conclusief wetenschappelijk bewijs is dat mediageweld verbindt met echt geweld, en in sommige gevallen kan mediageweld actief echt geweld afraden. Sommigen die dit argument maken, steunen mediageweld niet noodzakelijk.
Argumenten voor mediageweld zijn soms gebaseerd op de premisse dat het controleren van mediageweld geen effectieve methode is om echt geweld te reduceren. Dit argument, zoals argumenten kritisch van de media/echt-geweld connectie, is niet noodzakelijk ten gunste van alle vormen van mediageweld. Voorstanders van dit argument geloven dat er effectievere manieren zijn om geweld in de echte wereld te reduceren — zoals het controleren van armoede of andere bijdragers tot criminaliteit. Voorstanders geloven dat pogingen om mediageweld te reduceren tijdverspilling is en dat middelen beter besteed zouden worden aan het reduceren van echt geweld of het ontwikkelen van alternatieven voor mediageweld.