Digitaal televisie verschilt van het vorige analoge systeem voor het uitzenden van televisieuitzendingen, en heeft de manier veranderd waarop signalen van een bronzender naar een televisietoestel worden verzonden, wat een digitale terrestrische ontvanger vereist.
Per 1 maart 2007 vereiste de Federal Communications Commission dat nieuw gefabriceerde televisietoestellen standaard met ingebouwde digitale ontvangers werden geleverd. Bij oudere analoge televisietoestellen die gratis over-de-lucht uitzendingen ontvangen, is een aparte digitale terrestrische ontvanger en converter vereist.
Terrestrische digitale uitzendingen worden uitgezonden op twee frequenties: zeer hoge frequentie kanalen 2-13 en ultra hoge frequentie kanalen 14-51. Om digitale uitzendingen te ontvangen, moet een ontvanger een antenne gebruiken die ontworpen is om zowel UHF- als VHF-signalen te ontvangen.
Waar digitale converterboxen worden gebruikt om digitale signalen om te zetten voor gebruik op een analoge TV, bereikt de beeldkwaliteit geen digitale kwaliteit. Er zijn drie typen digitale uitzendkwaliteiten. Standard Definition wordt gebruikt voor zowel analoge als digitale uitzendingen. Enhanced Definition biedt betere beeld- en geluidskwaliteit dan SD. High Definition-uitzendingen, beschikbaar via digitale ontvangers, is de hoogste beschikbare kwaliteit van beeld en geluid.