Het Congres en de FCC stelden in 1997 een televisiekeuringssysteem in om ouders te helpen de geschiktheid van TV-programma's voor hun kinderen in te schatten. Sinds 2000 werkt dit systeem, bekend als TV Parental Guidelines, samen met V-chips in nieuwere televisiemodellen om ouders te laten controleren wat hun kinderen kijken.
Onder groeiende druk van ouders en pro-familie-groepen stelden het Congres en de FCC een televisiekeuringssysteem voor dat dat van de Motion Picture Association of America (MPAA) voor films zou weerspiegelen. Op 1 januari 1997 gingen de TV Parental Guidelines in werking, en de meeste grote netwerken, evenals kabelnetwerken, gingen akkoord met het vrijwillige keuringssysteem. Het systeem categoriseert televisieprogrammering op geschiktheid voor geselecteerde leeftijdsgroepen.
In 1996 werd een apparaat geïntroduceerd dat bekend is als de viewer-control chip, of V-chip, in samenhang met het TV-keuringssysteem als een elektronische manier om programmering te controleren volgens de keuringen van de programma's. Met toevoegingen aan de Telecommunications Act van 1996 werd het apparaat verplicht voor alle televisies geproduceerd vanaf januari 2000.
Het doel van het TV-keuringssysteem is om ouders toe te staan programma's te identificeren die twijfelachtig kunnen zijn voor hun kinderen. De keuringen zijn gecategoriseerd op leeftijdsgroep en inhoud, zodat ouders snel kunnen zien of een TV-show geschikt is voor 7 jaar en ouder, 14 jaar en ouder, of alleen voor volwassenen. Ouders kunnen de V-chip ook instellen om automatisch programma's met bepaalde keuringen te censureren. De keuringen worden bepaald door de netwerken die de programma's uitzenden samen met de TV Parental Guidelines Monitoring Board, een groep experts en analisten die in de televisie-industrie werken.
Net als filmkeuringen wijzen TV-keuringen programmering aan volgens leeftijd. De TV-keuringen zijn als volgt: TV-Y (alle kinderen); TV-7 (ouder kinderen); TV-G (algemeen publiek); TV-PG (ouderlijke begeleiding aanbevolen); TV-14 (ouders sterk gewaarschuwd); en TV-MA (volwassen publiek). In februari 1997 was NBC's uitzending van "Schindler's List" het eerste programma dat de TV-MA-keuring ontving. Naast de algemene keuringen specificeren inhoudskeuringen wat voor soort twijfelachtige inhoud in het programma kan zitten. Een TV-keuring met een "D" erbij betekent "suggestieve dialogen"; "V" staat voor geweld; "L" voor grove of schrale taal; en "S" voor seksuele situaties. "FV" is een speciale inhoudskeuring die alleen van toepassing is op kinderprogrammering met fantasiegeweld.
Elk televisieprogramma dat gekeurd is door het TV Parental Guidelines-systeem, toont de keuring in een klein vakje in de linkerbovenhoek van het scherm gedurende de eerste 15 seconden van het programma. Als het programma langer dan een half uur duurt, wordt het herkenningsteken opnieuw getoond aan het begin van elk half-uursblok.
V-chip-technologie is onderwerp geweest van veel onderzoek door anti-censuur- en burgerrechtengroepen. In 1996 publiceerde de American Civil Liberties Union (ACLU) een verklaring dat de V-chip de macht om programma's voor kinderen te kiezen van ouders zou afnemen en aan de overheid zou geven.