Anime zijn geanimeerde tv-series en films gebaseerd op manga, het Japanse equivalent van Amerikaanse strips en graphic novels. Anime, zoals manga, kan gecategoriseerd worden op basis van hun publiek – bijvoorbeeld shonen zijn actiestrips voor jongens, en shoujo zijn romantische strips voor meisjes – of op genre zoals magical girls, waar jonge meisjes fantasie-superheldinnen zijn, zoals "Sailor Moon". Maar veel mensen verwarren dit met de tekenstijlen zelf, die in bijna elk genre en voor elk publiek gebruikt kunnen worden.
Toen de legendarische Osamu Tezuka in de jaren '60 zijn baanbrekende serie "Astro Boy" creëerde, scheppte hij ook de traditionele anime-stijl. Gebaseerd op Disney-cartoons, ontwikkelde hij het uiterlijk dat het stereotype is geworden voor alle Japanse strips – grote koppen met enorme ogen, kleine neuzen en monden, en soms rubberen kenmerken. Er was een humoristiek aspect aan deze look dat langzaam is getemperd om de expressieruimte te vergroten, maar niet genoeg om outrageuze exaggeratie te verhinderen. Misschien de meest succesvolle voorbeelden van deze stijl zijn de diverse "Dragon Ball" videoseries, waar een verscheidenheid aan semi-realistische personages interacteren met puur imaginaire personages... en toch geen personage onpassend lijkt.
Noem anime tegen de meeste mensen, en ze zullen waarschijnlijk aan deze stijl denken. Christopher Hart, een animator en leraar die veel boeken schreef over manga en anime, noemt de populairste versie van deze stijl de "high-tech punk look". Op veel manieren lijkt het op Amerikaanse superheldstrips – de personages zijn iets langer dan normale mensen, maar de kenmerken en proporties zijn anderszins realistisch genoeg dat je kunt vergeten dat je een cartoon kijkt. Deze stijl wordt gebruikt in een grote verscheidenheid aan anime-genres met ernstigere onderwerpen, zoals "Akira" en andere fantasy, sciencefiction en dramatische series.
Hoewel anime vaak lijkt gericht op oudere kinderen, tieners en volwassenen, bestaat er ook anime voor de kleinste kijkers. Deze schattige stijl voert de traditionele stijl naar een simplistisch extremum – personages lijken vaak niet meer dan klontjes met kleine armen en benen, enorme ogen, kleine monden, en soms geen neus helemaal. Extremely korte menselijke personages genaamd "chibi" spelen soms de hoofdrol in deze cartoons; deze personages zijn bijna allemaal kop. (Chibi worden soms in traditionele anime gebruikt, maar ze zijn meestal parodieën van bestaande personages en verschijnen alleen kort voor comisch effect wanneer de personages uiterst gedragen.) Dierpersonages zijn extreme eenvoudige vormen met beperkte bewegingen. De kinderserie "Hamtaro", over een groep kleine huisdieren die zichzelf "Ham-hams" noemen, is een goed voorbeeld.
Het gebruik van computers in anime heeft een eigen stijl gecreëerd. Hoewel soms de look van traditionele Japanse animatie nabootsen, heeft computanimatie kunstenaars in staat gesteld 3D-modellering te gebruiken om klassieke anime een look te geven die lijkt op een computergame. In andere gevallen heeft het het tekenproces geautomatiseerd, wat een deel van de hakkeligheid elimineerde die geassocieerd werd met de lage framerates die gebruikt werden om geld te besparen in traditionele animatie. Deze technologie is nog in de kinderschoenen, maar de stijlen die ermee gecreëerd worden, zijn werkelijk verbazingwekkend. Het wordt vaak gebruikt in mecha-anime, zoals de "Gundam"-serie en de "Final Fantasy"-films.