Vuurwapens bereikten Japan rond 1543 via Portugese handelaren die aanlandden op Tanegashima, met arquebussen – vroege lontlontmusketen. Dit was niet het werk van een enkel individu, maar een collaboratief proces met Portugese kooplieden, Japanse feodale heren (daimyō) en lokale ambachtslieden.
De Japanesen reverse-engineerden en verbeterden het ontwerp snel, ontwikkelden superieure lontlontgeweeren (tanegashima) die cruciaal werden tijdens de Sengoku-periode. Sleutelfiguren als Oda Nobunaga omarmden vuurwapens tactisch, leidend tot hun wijdverspreide adoptie en beïnvloedden de vereniging van Japan onder Tokugawa Ieyasu.
Dus de "introductie" was een veelzijdige uitwisseling – technologisch, militair en cultureel – eerder dan een enkel moment van overdracht.