Wanneer Claudius het hof adresseert in Act 1, Scene 2, is het stuk's ware protagonist al geschonden. In de voorgaande scène (1.1) ontmoette Hamlet de Geest van zijn vader op de koude wallen.
De Geest leverde het gif: Claudius moorde hem, stal de kroon, en trouwde met Gertrude. Deze onthulling – de antecedente actie voor Hamlets psychologie – is de onzichtbare motor van Scene 2. Claudius speelt koningschap; Hamlet speelt rouw. Maar onder de "inktmantel" draagt Hamlet een waarheid die het hofspektakel obsceen maakt. De Geest's visitatie voorafgaat niet alleen Scene 2; het hunst elke regel die Hamlet daarna spreekt.