* Om de emotionele boog vast te leggen: De niet-lineaire structuur van de film weerspiegelt de emotionele reis van de hoofdpersoon, waarbij hij heen en weer springt in de tijd om belangrijke momenten te benadrukken en hoe zijn perspectief daarop in de loop van de tijd verandert.
* Praktisch en efficiënt: Door buiten de juiste volgorde te filmen, konden de middelen beter worden benut. Ze kunnen bijvoorbeeld alle scènes op een bepaalde locatie in één keer filmen, ongeacht hun plaats in de tijdlijn.
* Beschikbaarheid van acteurs: Met een cast van meerdere personages zou het moeilijk zijn om ieders schema's te coördineren om strikt chronologisch te filmen.
* Het mysterie behouden: De niet-lineaire structuur zorgt ervoor dat het publiek blijft raden en helpt een gevoel van intriges en spanning te creëren terwijl ze de tijdlijn van de relatie samenstellen.
Deze techniek wordt vaak gebruikt in films die het geheugen, de tijd en de subjectieve aard van ervaringen onderzoeken. De niet-chronologische structuur van ‘500 Days of Summer’ geeft effectief de emotionele complexiteit van relaties weer, evenals de manier waarop we onze herinneringen in de loop van de tijd vaak opnieuw vormgeven.