Documentaires zijn uitgegroeid tot grote kassatrekkers naast actie en comedy. Er zijn herkenbare stijlen, vaak gecombineerd voor een rijker verhaal.
Sinds de jaren '30 veel gebruikt. Verteller kan op beeld zijn (innerlijke gedachten) of alleen stem (meer objectief, minder emotioneel). Directe vertelling = verteller spreekt rechtstreeks naar camera/publiek.
Streeft naar geloofwaardigheid. Onge-script, objectiever. Voorbeelden: The Blair Witch Project, Ghost Hunters. Gebruikt archiefbeelden, gestelde hervertoningen. Alleen omgevingsgeluid (verkeer, vogels) of natuurlijke muziek.
Vanaf de '60s centraal door betere geluidsapparatuur en TV-journalistiek. Direct: interviewer hoorbaar/zichtbaar. Indirect: interviewde spreekt vrij, zonder vragen → publiek voelt zich direct aangesproken.
Mengvorm van feiten en gescript drama. Kenmerken van literair essay: reflexief, zelfkritisch, grensoverschrijdend (autobiografie, geschiedenis, kunst). Thematisch ipv plot-gedreven. Veel medium shots, gevarieerde montage, reflecteert direct cinema, narratief en interviewstijlen.