Een filmstrip-project lijkt op de daadwerkelijke filmframes die in een films filmvoorraad gevonden worden. Het toont een lange strook verdeeld in rechthoekige frames die een reeks afbeeldingen tonen. Deze afbeeldingen zijn gelabeld met sequentiële codes om de volgorde te bepalen waarin ze in de film verschijnen. Het bedenken van een filmstrip-project voor studenten in een school of workshop helpt studenten hun vertelvaardigheden te scherpen.
Een filmstrip is kenmerkend met zijn rechthoekige frames die gerelateerde afbeeldingen en perforaties tonen. Deze perforaties zijn in filmwerk bekend als perfs. Ze zijn erg kleine identieke gaten die zich op de boven- en onderkant van de film opstellen wanneer het op een horizontale positie wordt geplaatst. Op een verticale positie zijn deze perfs aan de linker- en rechterkant van de film te zien. Voor een filmproductie laten deze kleine, rechthoekige perfs de film correct aan de filmsprockets hechten. Elke filmsprocket hecht aan één perf, dan beweegt het mechanische sprocketlichaam om de film af te spelen.
De lege rechthoekige frames op een filmstrip-project worden gevuld met overeenkomstige afbeeldingen, wat een foto kan zijn die aan elk frame gehecht is of een handgetekende of computergetekende afbeelding direct gemaakt of gehecht aan elk frame. De frames zijn ook genummerd in de volgorde waarin ze verschijnen. Deze afbeeldingen volgen de linkerboven naar rechterbeneden kijkvolgorde waaraan de ogen gewend zijn bij het lezen van teksten. Het eerste frame is doorgaans gelabeld "1," het tweede "2," en zo verder. Eenmaal het einde van de rij op het papier bereikt is, wordt het volgende frame aan de linkerkant van de volgende onderste rij geplaatst.
De onderling verbonden afbeeldingen die op een filmstrip-project verschijnen, zouden in staat moeten zijn om een verhaal te vertellen vergelijkbaar met een storyboard. In feite zouden sommige producties, vooral kortvormprojecten zoals een TV- of online advertentie, de filmstrip-look voor hun storyboards gebruiken. In een schoolproject kan de student een heel kort verhaal of scène bedenken, dan dit verhaal visueel communiceren met een filmstrip. Bijvoorbeeld, een student kan verplicht worden een verhaal te maken over zijn droomvakantie of een fantasieverhaal over feeen en andere magische wezens. In dergelijke gevallen wordt elk leeg frame gevuld met een foto of tekening om het begin, midden en einde van het verhaal te vertellen.
Er zijn een verscheidenheid aan uiterlijken en gebruiken voor een filmstrip. Essentieel is het gebruikt als een middel om een verhaal te vertellen. Het maken ervan vereist doorgaans een stuk papier met een print of een tekening van de filmstrip, dan worden foto's of tekeningen op de lege frames geplaatst. Andere filmstrips zijn volledig gemaakt met een computer, dan worden hun printouts, compleet met de vereiste afbeeldingen, uitgegeven. Vaak wordt een filmstrip gemaakt met een beeldbewerkingsprogramma. Sommige van deze programma's hebben al filmstripformaten die mensen gewoon kunnen invullen met afbeeldingen. Anderen prefereeren om hun eigen formaten te creëren zodat ze betere controle hebben op het uiterlijk van hun filmstrips.