Stereoscopische films (3D) zijn de rage in Hollywood. Grote films worden geconverteerd of direct in 3D gedraaid — voor indie-filmers onbereikbaar? Niets minder waar. Met juiste apparatuur is het makkelijk, mits je begrijpt hoe het menselijk brein 3D-beelden creëert. Het moeilijke: iemand ertoe krijgen ernaar te kijken.
Maak een head voor stabilisatiegear voor twee camera's. DIY of professioneel: cruciaal voor 3D. Afstand tussen lenzen: 6,35 cm (2,5 inch) — gemiddelde interoculaire afstand. Daardoor kleine camera's handig.
Bevestig camera's. Denk aan pupillen/retina's recht vooruit. Na een paar pogingen: experimenteer met licht naar elkaar toe of van elkaar af gerichte camera's voor overlapcompensatie. Verschillende camera's = verschillende crop factors, test wat werkt.
Neem footage op. Start beide camera's, sync ze. Slate of handenklappen (in beeld) zodra beide draaien = snelle sync in post.
Upload en log footage. Scheids rechter-/linkercamera-footage. Bij bewerken: sync rechter/linker, bewerk naar wens. Rechter footage licht rechts van scherm, linker licht links. Beide opaciteit ~50%.
Tint rechter footage blauw, linker rood. Lichte tint. Standaardorganisatie 3D-brillen: hersenen recombineren beeld, ziet normaal uit.
Bril op, beoordelen. Kleur off? Tint verminderen. Plaatsing rechter/linker aanpassen. Erger? Andere richting. Blijven tweaken tot 3D optimaal is.