Menschen over de hele wereld verlaten films met gevoelens van misselijkheid en duizeligheid. Verrassend genoeg heeft dat gevoel evenveel te maken met state-of-the-art technologie als met een verscheidenheid aan visuele en neurologische aandoeningen die je misschien nooit van hebt gehoord. Een filmprojector medische klachten kunnen triggeren die variëren van hoofdpijn en desorientatie tot fotosensitieve epilepsie.
Verschillende formaten van filmprojectoren zijn 16 millimeter (mm), 35mm, 70mm en IMAX. Meeste 16mm-film wordt gebruikt voor industriële en zakelijke presentaties, terwijl 35mm en 70mm-film meestal voor professioneel gebruik en speelfilms is, volgens Media Technical Specialist Michael Nolte van Miracosta College.
Film wordt geprojecteerd met een snelheid van 24 frames-per-seconde, maar het menselijke oog wordt getriggerd om slechts één plaatje te zien. Een 3D-film creëert echter een illusie van diepte omdat licht verschillende 2D-beelden op hetzelfde scherm worden geprojecteerd. Speciale brillen laten elk oog elk beeld perceperen, maar dit kan iets veroorzaken wat onderzoekers "sensorisch conflict" noemen, wat essentieel het lichaam vergiftigt.
Patricia Winkler, professor emeritus aan Regis University, vertelde MSNBC dat de symptomen van "sensorisch conflict" bijna hetzelfde zijn als auto- of zeeziekte. Dit komt doordat sensorisch conflict een type vestibulaire stoornis is (een dysfunctie van een of meer delen van het centrale zenuwstelsel die helpen balans en ruimtelijke informatie te verwerken). Veelvoorkomende symptomen zijn duizeligheid, vertigo en onstabielheid.
Sommige filmprojectoren triggeren duizeligheid en andere medische klachten, maar onbekend voor sommige filmbezoekers, kan elk bezoek aan een theater leiden tot aanvallen verbonden met fotosensitieve epilepsie. Volgens de Epilepsy Foundation treedt dit op wanneer individuen met gevoeligheid voor flitsende lichten of contrasterende visuele patronen aanvallen ervaren getriggerd door visuele stimulatie.
Kinderen en adolescenten hebben meer kans op een abnormale reactie op lichtstimulatie, en de eerste licht-geïnduceerde aanval vindt bijna altijd plaats voor de leeftijd van 20 jaar, volgens Dr. Giuseppe Erba, een toonaangevende onderzoeker voor de Epilepsy Foundation. Echter, Dr. Lisa Haven rapporteert in haar studies voor de Vestibular Disorders Association dat ongeveer 35 tot 40 procent van volwassenen boven de 40 een of andere vorm van vestibulaire problemen heeft.
Dr. Erba zegt dat factoren betrokken zijn bij licht- of fotogevoeligheid, inclusief de frequentie waarmee het licht verandert, de intensiteit van de lichtbron, geprojecteerde kleuren, de afstand van de kijker tot de lichtbron en zelfs slaaptekort. Oplossingen kunnen iets zo simpels zijn als het dragen van optische filters (zoals gekleurde lenzen), verder weggaan van het scherm om je zichtsveld uit te breiden en voldoende slaap krijgen voordat je een willekeurig geprojecteerde afbeelding bekijkt.
De filmindustrie beweegt door een verscheidenheid aan technologische innovaties, inclusief duurdere camera's, speciale projectoren en grotere schermen. Dit doet weinig om te helpen aan diegenen die lijden aan duizeligheid, vertigo en andere ernstigere aandoeningen, maar verhoogt de bewustwording wanneer het gaat om identificatie van de aandoening, zegt Dr. Erba. Hij merkt ook op dat de Epilepsy Foundation een leidende rol speelt in het bevorderen van kennis over de aandoening en het verspreiden van informatie naar het publiek en geïnteresseerde professionals.