Een haai die uit het water springt om aan te vallen, een mensachtig wezen dat door een jungle zwenkt eeuwen in de toekomst, of een kolibrie die zo dicht vliegt dat je bijna de slag van zijn vleugels kunt voelen — al deze beelden worden door miljoenen over de hele wereld gezien in geanimeerde films. Wat begon als groepen handgeschilderde cels van cartoons bijna 100 jaar geleden, zijn geanimeerde films vandaag een mult miljard dollar industrie die vermaakt, informeert en ons uitdaagt als geen kunstform ooit heeft gedaan.
Het wetenschappelijke papier, "The Persistence of Vision," geschreven door Peter Roget in 1824, introduceerde het concept van hoe het brein individuele beelden ziet als een continue reeks van beweging. In 1889 ontwikkelde Thomas Edison zijn eerste camera, de kinetoscoop, die dertien seconden film kon projecteren. In minder dan een decennium maakte fotograaf en later eigenaar van Vitagraph Studios, J. Stuart Blackton, de eerste geanimeerde film met een bord. Getiteld "Humorous phases of funny faces," tekende hij een komisch gezicht, filmeerde het, stopte de camera terwijl hij het gezicht uitvee en verving het door een ander nieuw gezicht en filmeerde weer. Dit resultaat van veranderende gezichten, of "stop-motion," was de eerste geanimeerde filmtechniek.
Franse animator en karikaturist Emile Cohl gebruikte in 1910 papier uitsneden om een vroeg voorbeeld van een geanimeerde film te illustreren. Zijn techniek vereiste alleen dat hij de figuur herpositioneerde in plaats van het opnieuw te tekenen, wat tijd bespaarde. In 1914 creëerde Winsor McCay, de vader van de Amerikaanse animatie, zijn cartoonpersonage "Gertie the Dinosaur," wat duizenden individuele tekeningen vereiste. Ook in datzelfde jaar ontwikkelde Earl Hurd, terwijl hij werkte bij John Bay Studios, de techniek van tekenen op transparante cels en vervolgens elk te fotograferen. Cel-animatie werd de basis van geanimeerde filmmaking voor decennia.
Walt Disney, een commercieel kunstenaar, verhuisde in 1923 van Kansas City naar Los Angeles om als regisseur te werken. Disney eiste realisme in zijn personages door zijn animators anatomie te laten bestuderen om meer leven in de figuren te brengen. Disney verbeterde het cel-animatieproces dat door Hurd was gestart. Beelden werden met de hand geschilderd op transparante cels in lagen bovenop elkaar. De achtergrond-cel bleef onderaan de stapel, aangezien elke cel gefilmd werd en vervolgens verwijderd. Het proces duurde weken om een enkele sequentie te produceren. In 1928 produceerde Disney de eerste sprekende geanimeerde film, "Steamboat Willie," een direct succes die Muis Mickey introduceerde. In 1937 produceerde Disney de eerste full-length kleur geanimeerde film, "Snow White and the Seven Dwarfs," wat een Academy Award opleverde, de eerste van 37 Oscars voor Disney.
Wat weken duurde om met de hand te produceren, werd vervangen door het eerste computer-geanimeerde productiesysteem, of CAPS, in 1980. In 1985 had Disney Studios cel-animatie volledig achterwege gelaten voor het computergeneratieproces, net als de meeste grote TV-studio's. De computersoftware bood een breder kleurenpalet en mengde en schaduwde kleuren op een realistischer manier. Het computerprogramma, ontwikkeld door Disney en Pixar kunstenaars en ingenieurs, maakte camerabewegingen mogelijk zoals pans, tilts en zooms als onderdeel van het filmproces. Disney kocht Pixar Film Studios in 2006 en verving CAPS door nieuwere 2D en 3D animatieprocessen.
Computer-generated imagery (CGI) veranderde filmmaking voor altijd met de films "Terminator 2" en "Jurassic Park" in de jaren 90. Walt Disney Productions en Pixar Animation Studios produceerden gezamenlijk "Toy Story" in 1995, de eerste speelfilm volledig geanimeerd door computers met CGI-technologie. De techniek van "motion capture" is het proces van het opnemen van elke beweging, mens of dier, en deze digitaal over te dragen. Het Amerikaanse leger gebruikt het om slagveldsituaties in hun training te simuleren. De eerste film die de methode gebruikte was "The Polar Express" uit 2004. De film "Avatar" uit 2009 hervond 3D-technologie als de eerste film die performance-capture imagery gebruikte om realistische 3D-personages en een hele wereld te produceren.