Een skid pad is een groot verhard oppervlak dat gebruikt wordt om de laterale versnelling van een auto te testen. Vaak gebruikt in TV-commerciële producties. Vaak in velden en verborgen voor het publiek gebouwd, leveren deze pads benodigde informatie over vitale automobilestatistieken.
Het verhardde oppervlak is plat en circulair. Hoewel typische pads een straal van 90 meter (300 voet) bieden, zijn er diverse variaties over de wereld.
Een auto rijdt met snelheid rond de baan tot de buitenbanden beginnen te glijden, of "skid". De bestuurder is zich bewust van de rand van de baan om het buitenste straalpunt niet te overschrijden.
Op het moment dat het glijden optreedt, wordt de snelheid geklokt. De bestuurder wordt afgewinkt en vertraagt om de baan te verlaten.
De snelheid van de auto wordt dan in de centripetale-krachtformule ingevuld om de laterale hanteringseigenschappen van de auto te bepalen.
Hoewel primair gebruikt in commerciële opnames, trainen politiedepartementen hun agenten vaak op skid pads om hun rijvaardigheden te scherpen. Aangeboden als een cursusoefening, gebruiken agenten de skid pad onder verschillende gesimuleerde weersomstandigheden om realistische omstandigheden na te bootsen.
De pads zijn gemaakt van verhard beton met weinig opvulling of buffertjes voor het geval er een crash zou gebeuren. Bovendien is motorrijs op deze pads een zorg vanwege hun hoge versnelling en glijfactoren in bochten.