Harrison Ford's pad naar sterrenstatus is een van Hollywoods meest legendarische "late bloomer" verhalen.
In de vroege jaren zeventig onderhield Ford zijn gezin als professionele timmerman terwijl hij actieslessen nam. Hij bouwde opname studios, kasten, en zelfs een dek voor Francis Ford Coppola.
Terwijl hij werkte op de set van Coppola's American Graffiti (1973), viel Ford op in het oog van George Lucas, die hem besloot als Han Solo in Star Wars (1977) na hem aanvankelijk te gebruiken om regels voor andere acteurs in te lezen.
Naast franchises: Blade Runner (1982), Witness (1985, Oscarnominatie), The Fugitive (1993), Air Force One (1997), What Lies Beneath (2000), Morning Glory (2010).
Ford's everyman ruwheid, droge humor en fysieke toewijding herdefinieerde de actieheld. Hij deed nooit voltijdse actieschool – timmermannen leerde hem disciplijn, vakmanschap, en hoe een carrière te bouwen rol voor rol.