Om de rijke onderwateromgeving in "Finding Nemo" te creëren, specialiseerden technische teams die aan de film werkten in het creëren van verschillende componenten en omgevingen. Verdeeld in de Ocean Unit, Reef Unit, Sharks/Sydney Unit, Tank Unit, Schooling/Flocking Unit en Character Units, zochten de teams levendige onderwaterelementen na te bootsen. Deze elementen focussten op de manier waarop licht, deeltjes en beweging de uiterlijk van de oceaan beïnvloeden.
Enkele van de belangrijkste speciale effecten in de film zijn de kleinste. Wat betreft het realistische uiterlijk van de objecten in de film, valt het deeltjesmateriaal in water in deze categorie. De filmmakers moesten het uiterlijk van miljoenen kleine deeltjes die altijd in zeewater aanwezig zijn, nascheppen, plus het simuleren van licht dat in de verte verdwijnt – of troebelheid. Deze unieke attributen van de geanimeerde oceaan moesten niet alleen in de meeste scènes in de film opgenomen worden, maar ook interactie hebben met de personages.
Naarmate licht van het oppervlak van de oceaan naar de bodem filtert, worden verschillende caustische verlichtingspatronen gecreëerd. De artiesten van "Finding Nemo" moesten niet alleen deze zonneschachten nascheppen, maar ook de lichtpatronen op de oneffen bodem van de oceaan. Bovendien moesten de filmmakers de specifieke reflectie van de binnenkant van een visaquarium vanuit verschillende hoeken nascheppen.
Een ander gebied dat speciale aandacht vereiste was de constante beweging van de oceaan. Geduid als "surge and swell" door de filmmakers, breidden technische teams op de film hun huidige simulatieprogramma aanzienlijk uit om de nieuwe omgeving aan te kunnen. Programmeurs namen het door Pixar geschreven simulatieprogramma "Fizt" (dat de stoffen en haar in "Monsters Inc." controleerde) en breidden het aanzienlijk uit. Deze nieuwe versie heette "Splasht" en stelde gesimuleerde omgevingen (bijvoorbeeld de oceaan) in staat om met zichzelf te interacteren.
In tegenstelling tot de niet-levende sets in eerdere Pixar-films, wilden de filmmakers de levendigheid van een echt koraalrif in "Finding Nemo" nascheppen. De set-ontwerpers en animators moesten de organismen die in riffen leven vereenvoudigen, en vervolgens gecaricaturede versies ontwerpen die visueel aan hun behoeften voldeden. De filmmodelleerders moesten vervolgens het rif bevolken met verschillende texturen en kleuren, hoewel veel van de verschillende stemmingen bereikt werden door verschillende verlichtingstechnieken.