Een van de eerste films met een narratieve plot was The Great Train Robbery (1903). Al toen bleken filmconflicten in vier categorieën te vallen. De oude Grieken stelden deze categorieën vast in hun toneelstukken; hoewel variaties en hybrides bestaan, blijven ze de basis voor de meeste films vandaag. Elke film heeft op zijn manier een conflict.
'Mens tegen zichzelf' is een conflicttype in veel films. De grootste obstakel van de hoofdpersoon is hijzelf. Voorbeeld: 'Adaptation' (2002) over het overwinnen van een laag zelfbeeld. 'Walk the Line' (2005) over Johnny Cash die worstelt met zijn verslaving.
'Mens tegen anderen' is wanneer de protagonist externe conflict ervaart van mensen om hem heen. 'The Royal Tenenbaums' (2001) is vol hiervan: een dysfunctionele gezin dat onderling vecht en probeert te coëxisteren. Sportfilms bevatten vaak duidelijke voorbeelden. 'Rocky IV' over Rocky Balboa die fysiek en emotioneel voorbereidt op de reus Ivan Drago. De hele Rocky-reeks geeft verschillende voorbeelden.
Wanneer de protagonist de samenleving als geheel moet confronteren, heet het 'mens tegen samenleving'. Veel politieke films als 'Milk' (2008) hebben dit conflict. Milk vertelt over Harvey Milk, eerste openlijk homoseksueel gekozen ambtsdrager in Californië, die wetten vestigt voor burgerrechten van homoseksuelen. Ook in sci-fi als 'Logan's Run': toekomst waarin iedereen op 30-jarige leeftijd geëxecuteerd moet worden; Logan probeert te vluchten.
'Mens tegen lot of het universum' staat ook bekend als situationeel conflict; situatiegericht omdat het een schijnbaar normaal personage in een buitengewone situatie plaatst. 'Jurassic Park' is een klassieker: personages vast op een eiland met dinosauriërs. 'Hollywood Ending' (Woody Allen) heeft situationeel conflict: regisseur Val wordt blind maar moet zijn film blijven regisseren.