Arts >> Kunst en entertainment >  >> Films & tv >> Films

Hoe een 2D-film om te zetten naar 3D

Films met moderne 3D-technologie begonnen in 2003 te verschijnen, maar pas na het succes van 3D-blockbusters in early 2010 bloeide het medium echt op. Geconfronteerd met dalende kaartopbrengsten en toenemende concurrentie van alternatieve media, zagen studios 3D als een manier om de evenement-sfeer van grote releases te revitaliseren. Deze strategie betaalde zich grotendeels uit: in 2010 waren vijf van de tien hoogst opbrengende films in 3D. Echter, niet alle filmmakers hebben toegang tot stereoscopische camera's die in 3D kunnen filmen. Velen kozen ervoor om met traditionele 2D-camera's te filmen en de footage in post-productie om te zetten.

Benodigdheden

Instructies

  1. Overleg tussen filmmaker en technisch team. Meestal overlegt een filmmaker met visuele artiesten en technici over hoe beelden gecomposeerd moeten worden, wat de sleutelobjecten in elk frame zijn en wat het gewenste perspectief voor de kijker is.

  2. Key-framing starten. Dit is het proces van het identificeren van sleutelobjecten die de primaire diepteregio's van het beeld zullen zijn (bijvoorbeeld voorgrond en achtergrond). Dit zijn vaak de centrale personages, sleutelobjecten of terugkerende scenerie. Hoe meer details er tijdens dit proces ge-keyframed worden, hoe complexer en dieper de beelden op het scherm zijn. Het offer is echter het verlagen van de resolutie op elke afzonderlijke laag.

  3. Isoleer deze sleutelobjecten met key-framing software om een 3D-dieptelaag over de gedigitaliseerde 2D-afbeelding heen te creëren.

  4. Masker de footage of breid de dieptelaag uit tot het gehele materiaal. Tijdens dit proces gebruik je beeldherkenningssoftware (zoeken naar vorm en luminantie) om de regels die tijdens het key-framing zijn bepaald, toe te passen. Dit vereist veel rekenkracht en aanzienlijke serverruimte. Het eindproduct is een dieptekaart van de hele 3D-film.

  5. Creëer de 3D-beelden met 3D-imaging software. Gebruik de dieptekaart geconceptualiseerd tijdens de maskeringsfase als blauwdruk, maar wees je bewust van de grote creatieve vrijheid tijdens dit proces. Specifieke objecten krijgen een toegewezen volume en plaats binnen het visuele vlak. Effectief trekt dit sommige delen van een plat beeld naar voren en duwt andere naar achteren, wat een gevoel van voorgrond en achtergrond creëert. De filmmaker en het 3D-ontwikkelteam moeten regelmatig overleggen tijdens dit proces.

  6. Verwijder de overgebleven artefacten. Dit zijn de ruimtes of gaten die overblijven wanneer een gegeven beeld op een ander vlak wordt geplaatst (bijvoorbeeld dichterbij of verder van de kijker). Met CGI vul je de ontbrekende ruimtes in. Meestal is dit een compilatie van beelden om de gat heen om een reconstructie van het natuurlijke beeld te creëren.

Films

Related Categories