AVI-bestanden, afkorting voor Audio Video Interleave, is een populair videobestandsformaat dat al lang bestaat. Het AVI-formaat, geïntroduceerd door Microsoft in de vroege jaren '90, was een van de eerste bestandstypen om audio en video synchroon af te spelen.
AVI-bestanden werden uitgebracht met Microsoft's "Video for Windows"-technologie in 1992. Dit project introduceerde video- en audio-afspelen voor Windows-besturingssystemen en was een pioniersproject voor computerttechnologieën.
Vandaag de dag worden AVI-bestanden gebruikt om films op computers af te spelen. Hoewel het formaat algemeen is voor audio- en video-uitvoer via decodersoftware, is het niet ongebruikelijk dat het bestand puur audio of video is, of zelfs geen waardevolle informatie om af te spelen heeft. De AVI-extensie is simpelweg een container die Windows laat weten dat het bestand een audiovisueel bestand is.
AVI-bestanden zijn een formaat gecreëerd met het RIFF-bestandsconcept, afkorting voor "Resource Interchange File Format". Dit breekt de data in het bestand op in "chunks", die vervolgens gelezen kunnen worden door een codec, een audiovisuele decodersoftware.
Sinds de oorspronkelijke release in 1992 is het AVI-bestandsformaat geüpdatet en verbeterd om bij moderne technologie te blijven. De Maxtor OpenDML Group ontwikkelde verbeteringen in 1996 toen het AVI-bestand een nieuwe bestandsuitbreiding gebruikte, officieel bekend als AVI 2.0, wat significante verbeteringen in videokwaliteit bracht.
AVI is duidelijk niet het enigste formaat voor audiovisuele informatie. Hoewel het een wijd gebruikt formaat is, heeft het zwaktes ten opzichte van andere audiovisuele bestanden, zoals MPEG en MP4. AVI-bestanden zijn kenmerkend groter in vergelijking met andere formaten, omdat ze geen efficiënte compressiemethode hebben. Bovendien neigen ze ertoe meer CPU-hulpbronnen te gebruiken dan andere videoformaten tijdens gebruik.