Arts >> Kunst en entertainment >  >> Films & tv >> Films

Feiten over het zijn van een filmeditor

De filmeditor is de persoon in een speelfilm die de scènes bijeenvoegt die het verhaal van de film vormen. Het werk van de editor beïnvloedt de vertelkracht van de film in sterke mate en kan leiden tot een goed of slecht verteld verhaal.

Over filmbewerking

Filmbewerking omvat het bekijken van de opnames voor een scène die zijn gedraaid, deze catalogeren en het selecteren van het materiaal dat in de scène moet komen. De kunst van filmbewerking ligt in het kiezen van de meest indrukwekkende fragmenten (de "beste takes") en deze zo samen te voegen dat ze logisch, vlot en ritmisch zijn, en het beste passen bij de context van het vertelde verhaal. Hierbij hoort ook het selecteren van geluiden of muziek voor de scène die de gewenste sfeer oproepen. De filmeditor werkt samen met de regisseur om de definitieve "cuts" vast te leggen, en rapporteert meestal aan de regisseur wat de uiteindelijke keuze van de cuts betreft.

Feiten over filmeditors

Er zijn meer dan 6.000 actieve en inactieve filmeditors in de Amerikaanse Motion Picture Editors Guild die aan film werken (hierbij vallen ook geluidseditors en story-editors). Het grootste deel van het filmbewerkingswerk vindt plaats in Los Angeles (waar de Hollywood-studio's zitten) en in New York City, hoewel er landelijk veel filmeditors zijn die dit werk doen, meestal voor onafhankelijk gefinancierde films.

Vakbonden voor filmeditors

Hollywood-filmeditors worden vaak op het werk getraind. Ze kunnen lid worden van de Motion Picture Editors Guild na aantoonbare 175 dagen niet-georganiseerde werervaring binnen een periode van drie jaar, of 100 dagen binnen twee jaar voor assistent-editors. Er is een lidmaatschapsbijdrage.

Filmbewerkingstechnologie

Films werden oorspronkelijk bewerkt op "flatbeds" of KEM's - machines die het ontwikkelde filmmateriaal door sprokkels en mini-schermen lieten lopen. Editors maakten de sneden eerst op de film zelf, door aan te geven waar ze wilden knippen met witte vetpotloden. Vervolgens knipte ze de film daadwerkelijk met een met een scheermes uitgeruste bewerkingsapparaat genaamd "splicer", en plakte de sneden samen met bewerkingsband die sprokkels bevatte. In de late jaren '80 werden digitale bewerkingstechnologieën geïntroduceerd, waaronder Hollywood-standaarden als AVID non-lineaire bewerkingssoftware, waardoor het bewerkingsproces (en het uitbrengingsproces van de film) veel sneller ging. Tegenwoordig gebruiken niet-Hollywood filmeditors vaak Mac-software zoals Final Cut Pro, die op elke MacBook draait.

Technieken voor filmbewerking

Er zijn verschillende soorten sneden die editors gebruiken, waaronder "rough cuts", een vroege versie van de film zonder muziek om de lengte van de film te timen. Daarop volgt een "final cut", en vervolgens een "negative cut".

Technieken binnen films die het vertellen van het versnellen omvatten: "L-cuts" (waarbij het dialoog voorafgaat aan het beeld van de sprekende persoon), de "jump cut" (waarbij het verhaal springt van de ene naar de andere scène om een vertelpunt te maken), en de "montage" (waarbij veel beelden uit het verhaal samen worden geknipt, vaak begeleid door muziek, om het publiek een algemeen "gevoel" voor het vertelpunt te geven).

Filmeditor-groepen

De Film Editors Guild is geaffilieerd met IATSE Local 700 en heeft vestigingen in Los Angeles en New York City.

De American Cinema Editors Guild kent jaarlijks toe aan de beste filmeditors van het jaar; de bijnaam is "The Eddies".

Films

Related Categories