Zelfs voor doven die getraind zijn in het lippenlezen, is de efficiëntie heel laag. Meeste schattingen voor de succesratio van lippenlezen liggen ver onder de 50 procent wat nauwkeurigheid betreft. Lippenlezen in films kan eigenlijk makkelijker zijn omdat de lippen enorm zijn op het grote scherm; tegelijkertijd wordt het gezicht van de acteur niet getoond wanneer hij spreekt. Lippenlezen leren in films verschilt niet veel van leren in het echte leven en er is één groot voordeel dat het echte leven niet biedt.
Begin met lippenlezen in films door een televisienieuwsuitzending op te nemen. Nieuwslezers zijn getraind om heel duidelijk te spreken zodat mensen ze landelijk begrijpen. Daarom vind je zelden nieuwslezers met een opvallend accent. Lippenlezen van nieuwslezers geeft je een gevoel voor dictee en correcte uitspraak, zodat je je kunt voorbereiden op de lastigere klus om uit te vogelen wat personages in films zeggen.
Begin het proces van lippenlezen in de bioscoop door thuis te oefenen op films. Kijk een DVD met het geluid uit en probeer de dialogen te begrijpen. Het is ten zeerste aanbevolen een film te kijken die je nog niet kent; nog beter is een film waar je nog nooit van hebt gehoord. Na een scène met het geluid uit te hebben gekeken, speel je hem af met ondertiteling aan om te zien hoe goed je was.
Leer hoe je connotatie effectief gebruikt. Lippenlezen gaat niet alleen om het ontcijferen van letters en klanken die de vorm van de lippen produceren. Om nauwkeurig te raden wat er gezegd wordt, kijk naar vertellende tekens als lichaamstaal, gezichtsuitdrukkingen, gebaren en de blik in hun ogen. Gezichtsuitdrukkingen als glimlachen, opgetrokken wenkbrauwen, een verre blik en een verwarde blik kunnen waardevolle aanwijzingen geven over zowel de betekenis van de gesproken woorden als de inhoud die je gemist hebt. Lichaamstaal als zappelen, gebaren, nerveuze tics en intimiteitsuitdrukkingen met een ander personage kunnen ook betekenis onthullen en helpen de gaten te vullen. Al deze details bieden waardevolle informatie niet alleen over de daadwerkelijke woorden, maar ook over de emoties die impliciet en expliciet worden uitgedrukt.
Neem een metgezel mee naar de bioscoop die voor je kan vertalen wat je niet hoort. Vaak wordt dialoog off-camera gesproken door een verteller of een ander personage. Bovendien kan je vriend je informeren over het type muziek dat wordt gespeeld. Dit kan belangrijk zijn omdat muziek meestal een aanwijzing is voor de emotionele dynamiek van een scène. Dialoog kan vaak beter begrepen worden door een lippenlezer als je op de hoogte bent van het emotionele register dat de muzikale begeleiding suggereert. Soms wordt muziek ook ironisch gebruikt en kan de lippenlezer dialoog voor goeie munten nemen die eigenlijk bedoeld is om het tegenovergestelde effect te produceren.