De impliciete, en vaak expliciete, bedoeling van horrorfilms is om mensen bang te maken. De angst die horrorfilms oproepen, kan jarenlang residuele psychologische effecten hebben. Twee studies, "Tales from the Screen: Enduring Fright Reactions to Scary Media" en een andere, gefinancierd door het National Institute of Mental Health (NIMH), concludeerden allebei dat blootstelling aan horrorfilms langdurige nadelige effecten op kinderen kan hebben.
De NIMH-studie onthult direct bewijs dat bij kinderen van 5 jaar en jonger, met name peuters, griezelfilms acute gevallen van angst kunnen produceren. De symptomen van deze angst omvatten slaapstoornissen, agressiviteit en zelfbeschadiging.
Beide studies gaven aan dat kinderen die blootgesteld waren aan horrorfilms, reële levenssituaties vermieden die op een fictieve manier op het scherm werden getoond. De proefpersonen vertoonden vrees om die situaties te confronteren. Sommige kinderen vermeden niet alleen reële situaties, maar ook andere films of TV-programma's die te maken hadden met dezelfde situaties die de oorspronkelijke angst hadden opgewekt.
Een veelvoorkomend effect bij oudere kinderen en zelfs pubers na het kijken naar horrorfilms is het obsessief praten over de stimulus die de angst produceert. Het onderwerp van de obsessieve gesprekken kan uitgedrukt worden in een morbide fascinatie of een behoefte om zich door discours te verafstanden van wat ze hebben gezien.
Waarschijnlijk het meest voorkomende effect dat horrorfilms op kinderen hebben, is het veroorzaken van nachtmerries. Veel kinderen en ook volwassenen kunnen een nachtmerrie verwachten na het zien van een horrorfilm, vooral een die emotioneel lastig is of met name afstotelijke en ontzettende bloedscene bevat.
De stimuli die in horrorfilms het meest een nadelig effect bij kinderen produceerden, was de weergave van bloed of lichamelijke letsel. Bijna twee derde van de respondenten rapporteerde meer emotioneel beïnvloed te zijn door de aanwezigheid van bloed en letsel dan door stimuli zoals ontstellende beelden, natuurcatastrofes, angstaanjagende dieren, monsters en aliens.
Veel symptomen zijn geassocieerd met een reactie op het bekijken van horrorfilms. De meest voorkomende symptomen zijn: huilen of schreeuwen, trillen of schudden, ongeruste maag, aanhankelijkheid, paralysatie, zweten, koorts, rillingen en eetlustverlies.
Advies voor ouders: Wees selectief met wat kinderen kijken. Praat over wat ze zien. Beperk kijkertijd, vooral voor het slapengaan. Kinderen verwerken angst anders dan volwassenen; hun verbeelding kan scènes veel intensiever maken.