Suspense is een gevoel van onzekerheid en spanning over wat er gaat gebeuren. Je hebt een emotionele inzet in de uitkomst. Schrijvers en scenaristen gebruiken het als plotdevice: cliffhangers die lezers/kijkers vastbinden.
Oscar Wilde: "This suspense is terrible. I hope it will last." Suspense combineert spanning en verwachting. Klassiekers: Elizabeth Sanxay Holding's The Blank Wall (verfilmd als The Deep End), Raymond Chandler (The Big Sleep, Farewell, My Lovely, script Double Indemnity).
Suspense omvat vaak verrassing: onverwachte handelingen, plotseling wendingen, clevere twists. Scheppers handhaven een verhoogd ongemak/discordantie en streven naar onvoorspelbare eindes. Suspense ≠ horror. Het bestaat in romance (Room with a View), juridische thriller (Erin Brockovich), caper (Charade), thriller (Rear Window), slasher (The Shining). Sommige horrorfilms zijn zo vol geweld dat suspense op de achtergrond blijft.
Suspense roept een sterke reactie op. Psychologische horror (Caleb Carr's Angel of Darkness) laat fantasie de gore vullen. Sci-fi/medische horror speelt op angst voor onbekend. Monsterverhalen (Frankenstein) tonen een wereld waar mensen misgaan. Over natuurlijk/occult (The Craft) kan intrigerend en angstaanjagend zijn – duistere zijde van de menselijke ziel.
"The Master of Suspense". Films als Psycho, Vertigo zijn geen pure horror, maar langzame, onstuimende verhalen over sinistere personages in griezelige situaties. Hitchcock gebruikte licht/schaduw, muziek, camerawerk, timing voor dramatische spanning.