De introductie van gesynchroniseerd geluid (late 1920s) revolutioneerde de film. Stille films steunden op beelden en intertitels; geluid maakte dialoog, muziek en effecten mogelijk, creërend immersief vertellen en emotionele diepgang. The Jazz Singer (1927) markeerde de overgang. Geluid transformeerde acteren, schrijven en kijkervaring, geboorte van moderne film.