There Will Be Blood: Greed, geloof, en de Amerikaanse nachtmerrie
Paul Thomas Anderson's There Will Be Blood (2007) is een uitgestrekte, ambiguë meditatie over:
- Hebzucht & Obsessie: Daniel Plainviews (Daniel Day-Lewis) wrede oliejacht consumeert alles – familie, moraliteit, zelf. Olie = "zwart goud" drijvende grenzenloze ambitie.
- Geloof vs. Ambitie: Plainviews atheïstische materialisme botst met Eli Sunday's (Paul Dano) charismatische christendom. Beiden worden gecorrumpeerd door macht; noch biedt zaligheid.
- Zelfvernietiging: Ongekontroleerde verlangens isoleren Plainview volledig. Hij eindigt alleen in zijn herenhuis, bowlingbaan, en bitterheid – "I'm finished."
- Amerikaanse Droom-kritiek: De belofte van welvaart door grondstofwinning wordt een nachtmerrie. Het "bloed" is zowel de olie als de menselijke prijs.
- Controle: Plainviews noodzaak te domineren – land, mannen, zonen, God – leidt tot totale vervreemding.
De film weigert gemakkelijk oordeel. De eindscène – Plainview en Eli in de bowlingbaan, "I drank your milkshake" – is een groteske communie. De titel's ambiguïteit ("There will be blood" – voorspelling, belofte, of dreiging?) dwingt kijkers de aard van ambitie zelf te confronteren.