Indiana Jones and the Temple of Doom (1984) wordt wijd beschouwd als de donkerste deel vanwege:
Geen comische sidekick (geen Sallah/Marcus). Short Round (Ke Huy Quan) biedt licht maar is een kind in gevaar. Willie Scott (Kate Capshaw) schreeuwt constant — polariserend, versterkt spanning.
Williams' score gebruikt dissonantie, gezang, zware percussie. Schreeuwen, zweepslagen, lavabellen prominent gemengd.
Afbeelding van India/Thuggee cultus als puur kwaad/wild trok kritiek (initieel verboden in India). De geëxoticiseerde horror voelt vandaag nog storender.
Indy faalt herhaaldelijk. Hij wordt verslagen, vergiftigd, verslaafd. De overwinning voelt desperaat, niet swashbuckling.
Spielberg/Lucas gaven later toe dat het te donker was; Last Crusade corrigeerde koers naar humor/avontuur.