Veel beginnende scenaristen maken de fout om te veel camera-hoeken in hun scripts te schrijven, gelovend dat dit de enige manier is om de regisseur te laten zien wat er in de film moet gebeuren. De waarheid is: een schrijver moet een spec-script schrijven, zonder camera-hoeken. De regisseur zal de camera-hoeken in een shooting script verwerken. Gebruik subtiele manieren om het oog van de lezer te richten en hem te laten zien wat jij wilt dat hij ziet, zonder camera-hoeken. Deze methoden helpen je je verhaal te tonen zonder de flow te breken.
Schrijf shots die opvallen op hun eigen regels. Voorbeeld:
MIKE komt de kamer binnen en ziet een
PISTOOL
op de keukentafel. Hij trekt zijn eigen wapen en beweegt naar de tafel.
Door de regels op te breken en 'pistool' te benadrukken, richt je de aandacht op het wapen zonder te schrijven 'HOEK OP een pistool op de keukentafel', wat de flow van het verhaal kan breken.
Schrijf simpel. In plaats van een scène die een rommelige kamer in detail beschrijft en een grote tekstblok creëert (niet geliefd bij scriptlezers), overweeg kleine acties die de aandacht van de lezer trekken naar de rommel. Voorbeeld:
Mike beweegt door de kamer, stapelt over een GEBROKEN FLES en zoekt door een STAPEL PAPIEREN op het aanrecht.
Door specifieke elementen te KAPITALISEREN, trek je de aandacht ernaar in de scène, waardoor ze een rol in de film krijgen zonder een pan-shot om de rommel te beschrijven.
Schrijf in korte zinnen. In scenario-schrijven zijn zelfs onvolledige zinnen acceptabel, mits niet overmatig gebruikt. Eenvoudige, onvolledige zinnen helpen aandacht te vestigen op visuals. Voorbeeld:
Een auto rijdt de oprit op.
VUILNISBAKKEN ratelen naast het huis.
GINA stapt uit de auto.
BEVENDE HAND glijdt in haar zak.
SLEUTELS KLINKEN.
Ze nader het donkere huis...
en een LICHT gaat branden in het voorraam.
Korte, krachtige zinnen en onvolledige zinnen trekken aandacht naar specifics zonder camera-hoeken. Ook het gebruik van ellipsis is acceptabel in scenario-schrijven en kan een effectieve manier zijn om het oog van de lezer van de ene actie naar de andere te leiden.