Scriptschrijven, soms aangeduid als scenarioschrijven, is de kunst van schrijven voor de films. Scripts (scenario's) verschillen van andere schrijfvormen in de manier waarop ze geformatteerd zijn en de tijdsvorm waarin een scenario gepresenteerd moet worden. De basis van scriptformatering leren is nuttig, maar het kennen van de verhaalelementen die in de structuur van een scenario gaan, kan je ook helpen een script te schrijven dat een kans kan hebben om de volgende blockbuster te worden.
Outline je verhaal van tevoren. Werk los van je outline. Een scenario loopt typisch één minuut per pagina, met een tweeuursfilm die op ongeveer 120 pagina's uitkomt. De tijd per pagina kan iets variëren, afhankelijk van hoe een regisseur filmt, maar dit is de industriestandaard timing en waarom scenario's strikt geformatteerd zijn. Een driedelige structuur bestaat uit een opzet die culmineert in een oproepende incident (30 pagina's), 60 pagina's van de protagonist die zijn doel nastreeft, een obstakel tegenkomt, en opgaande actie, wat culmineert in de protagonist die een comeback maakt. De laatste 30 pagina's bestaan uit de protagonist die zijn doel nastreeft en bereikt. Dit zijn richtlijnen alleen. Focus niet zo strikt op structuur dat je je verhaal laat lijden.
Houd je verhaal lineair waar mogelijk. Flashbacks vereisen typisch een schermtitel of een of andere indicatie dat een flashback plaatsvindt. Flashbacks onderbreken de flow van het verhaal en kunnen het publiek verwarren of laten verliesen aan interesse. Flashbacks gebeuren in films, maar gebruik ze alleen wanneer er geen andere manier is om het verhaal te vertellen.
Schrijf dialoog die realistisch en overtuigend is. Besteed strikte aandacht aan het maken van elk personages dialoog op maat voor het personage. Soms helpt het om dialoog te schrijven met een specifieke acteur of actrice in gedachten. Het nadeel hiervan is dat je je zo veel kunt richten op de stijl van een acteur of actrice dat je het zicht verliest op de kenmerken van het personage waar je dialoog voor schrijft. Vind de balans die voor je werkt. Primair, houd de dialoog natuurlijk en probeer het simpel te houden. Overdreven dialoog kan ervoor zorgen dat het gestel klinkt en geen ruimte laat voor een acteur. Vermijd dialoog puur om informatie aan je publiek over te brengen. Toon hen de informatie met actie waar mogelijk.
Vermijd parentheticals in dialoog tenzij absoluut noodzakelijk. Een parenthetical is een haakje gebruikt primair voor een korte actie die plaatsvindt terwijl een personage spreekt. Beginnende scenarioauteurs gebruiken dit vaak om een acteur te sturen op hoe de regel gesproken moet worden. Dit moet vermeden worden.
Vermijd het schrijven van camerarichtingen en overgangen tenzij ze absoluut noodzakelijk zijn voor de scène. Regisseurs zullen waarschijnlijk je camerarichtingen negeren. Scèneovergangen, die rechts uitgelijnd zijn en richtingen omvatten zoals FADE TO en DISSOLVE zijn niet nodig. Dit zijn beslissingen die typisch gemaakt worden tijdens het filmmaakproces.